Mastenbos bij Burghsluis

In de verte zien we hoog boven de dijk al fier de masten uit torenen van de zeilboten in de haven bij de geul die Hammen heet. Het zijn er zoveel dat het wel een mastenbos lijkt. We zijn op weg naar onze camping Kaap West en hebben bij Haamstede de afslag Burghsluis genomen. De oprit naar de dijk gaat langs een van de unieke inlagen in dit gebied, met op de achtergrond de Plompe Toren, laatste restant van Koudekerke, een van de vele verdwenen dorpen van Schouwen Duiveland. 

Bovenop de dijk schittert de Oosterschelde ons tegemoet. Ik kan het niet laten even te stoppen en te genieten van het vergezicht. Het is laag water en niet ver uit de kust ligt lui en log in de zomerse Zon een reusachtige zandbank, waar ooit het eiland Orisant tevergeefs vocht voor zijn voorbestaan. Rechts van ons pronkt de Stormvloedkering, icoon van het technisch vernuft waarmee de Nederlandse ingenieurs dit gebied helpen voortbestaan. Met de ogen bijna dicht meen ik in het oosten de Zeelandbrug waar te nemen.

We rijden verder en na het passeren van de gezellige maritieme drukte van het haventje duikt de weg weer omlaag. Het duurt nu nog maar even voordat we camping Kaap West zien opduiken tussen de akkers. Deze minicamping is voor ons een internetontdekking en het is altijd spannend hoe het er zal zijn. Van de website:

Van de website

Het adres is Cauersweg 10, Burgh-Haamstede. Op onderstaande kaart kijkend zou je Burghsluis verwachten, maar Burgh-Haamstede is waarschijnlijk ook een aanduiding voor het hele gebied. Dertig jaar geleden is Cauersweg, die begint in Westenschouwen, doorsneden door de N57 naar De Stormvloedkering. Je kunt dus niet direct vanaf de camping langs de Cauersweg via Westenschouwen naar Burgh-Haamstede, maar je moet daarvoor eerst een viaduct onder de N57 door nemen, dat dicht bij de Oosterscheldedijk ligt. Ook hier is geschiedenis in het landschap besloten.

Het gebied Burgh-Haamstede

Wat we bij binnenkomst aantreffen is een goed onderhouden, gezellig ogende, groene, kleinschalige camping. Op de ons toegewezen plek beginnen wij halverwege de middag met datgene wat voor mij altijd al het voorlopig hoogtepunt van de vakantie is: het opbouwen van de Hypercamp bungalowtent. Sinds 1998 is hij onze trouwe metgezel op kampeervakanties. Het is direct na aankomst even doorwerken, maar dan hebben we ook ons huisje voor de komende week of weken. In al die jaren hebben we er maar één keer een reparatie aan hoeven laten uitvoeren. 

Ik weet nog wel dat de eerste keer na aankoop de opbouw een praktische en intellectuele uitdaging was. Ik heb het er toen maar niet op aan laten komen en de zak met het metalen frame uitgestort op het grasveld voor ons huis. Rustig heb ik alles uitgezocht en in elkaar geknutseld. Beter goed voorbereid op vakantie dan ter plekke bij aankomst op de vakantiebestemming alles nog uit te moeten zoeken. 

De bijgeleverde instructie ziet er zo uit. Overbodig te vermelden dat een dergelijke summiere handleiding ruimte laat voor zelfstandig onderzoek bij het voor de eerste keer opbouwen. Maar gaandeweg weet je precies wat je moet doen. De vaardigheid van het opbouwen van de tent is metterwoon ingesleten en een gezinsaangelegenheid geworden. We zijn goed op elkaar ingespeeld. 

Eerst is er een veldje …

Van het frame moet je de onderste stokken er in eerste instantie nog niet aan doen. Eerst spreiden we het tentdoek over het dakframe. Het schuiven van het tentzeil lukt beter als het frame nog laag is en het bevestigen van de onderste stokken gaat vervolgens makkelijker omdat door het tentdoek het geheel stabieler is geworden. 

Ons jonge hondje Bommel heeft de opbouw in opperste staat van verbazing gade geslagen. Eerst heb je alleen een grasveldje en opeens heb je een huisje, lijkt hij te denken. Met name het plaatsen van de onderste stokken, waardoor het dak ineens een meter omhoog gaat, doet hem van verbijstering terug deinzen. 

Bommel slaat het geheel bezorgd gade ….

Als de haringen nog niet zijn geslagen heeft hij, met omlaag hangend staartje, een poos de open ruimte in staan staren, zo nu en dan piepend en voorzichtig een blafje naar binnen werpend. De wind waait de nog losse zijflappen op en dat vindt Bommel maar onrustig. Hij kijkt met een scheef hoofdje naar de flappen alsof het een aanstormend gevaar is. Uiteindelijk wendt hij zich af en neemt tijd voor een time-out.

Na het opzetten van de constructie volgt er een twee uur durend afwerkingsproces dat bestaat uit het vastmaken van de tent aan het frame, het ophangen van de binnen tenten en het slaan van een veertigtal haringen. Buren komen een praatje maken en velen zijn ervaren kampeerders. Tussen het slaan van de haringen door wisselen wij   kampeerdersverhalen uit. Als rondom de tent een gordijn van scheerlijnen een gevoel van voldoende stevigte geeft, stop ik ermee. Met onverhulde trots kijk ik naar het geheel. Zo heb ik meteen de eerste dag van de vakantie al een leuke middag!