De voorspellingen voor de middagtemperatuur reiken tot 36 graden, dus als ik een fietsrondje wil maken kan ik dat het beste in de ochtenduren doen. Als ik van huis weg fiets, betrap ik in me op een gevoel van tevredenheid over de bewolkte hemel. Zonneschijn kan heerlijk zijn, maar zoals het er dezer weken aan toegaat in de dampkring is mij te gortig. Eigenlijk ben ik best tevreden met een temperatuur van 21 graden.

Ik heb vandaag gekozen voor stadsfietsen. Heerlijk vind ik het om rond te fietsen door de mij welbekende stad. Ik fiets bij voorkeur buiten de straten die de herkenningspunten en nuttige locaties, zoals het winkelcentrum, de dokterspraktijk, het treinstation met elkaar verbinden. Die kan ik, nu ik hier al jaren woon, vinden op de automatische piloot.

Vergelijk het maar eens met het lezen van een roman. In plaats van het boek zelf te lezen, zou ik genoegen kunnen nemen met hier en daar snel wat te scannen. Snel ga ik dan van het ene belangrijke punt naar het andere. Genoegen nemen met kernpunten is het boek lezen op de automatische piloot. Maar er is duidelijk meer te lezen dan dit. Als ik me onderdompel in het volledige boek, valt er zo veel meer te genieten. De tekst heeft een gevoelswaarde en ik kan tussen de regels door lezen. In een goed boek blijf ik nieuwsgierig en alert. Terwijl ik me door de geschreven omgeving beweeg merk ik kleine dingen op.

Zo is het ook met de stad waar ik woon. De stad induiken doe ik het liefste per fiets. Op de fiets ben ik niet afgeschermd van de wereld zoals in de auto of in het openbaar vervoer. Daardoor heb ik veel meer de neiging om details te observeren die mij anders zouden ontglippen. Naast het feit dat ik naar mijn bestemming toe ga, geniet ik ook van de reis. Fietsen is een rijkere manier om mijn omgeving te ervaren. Als ik in de auto door de stad rijd, neem ik genoegen met de samenvatting.

Misschien is het leukste detail, dat ik vandaag voor het eerst opmerk, een vogelhuisman, die tegen de gevel van een huis op klimt aan de Prins Bernhardlaan in het Waterkwartier. Het hoofd is een nestkastje. Het ene oog geeft guitig een knipoog en het andere oog is wijd open gesperd omdat het voor de bewoners toegang geeft tot het nest. De romp bestaat uit een aantal op elkaar gestapelde nestkastjes. Met de benen en armen houdt de vogelhuisman zich op zo’n drie meter hoogte vast aan de gevel. Leuk om te zien, maar met de auto was ik er vermoedelijk snel aan voorbij gereden.

Helemaal bovenin ligt fort de Pol

Het is veel te lang geleden dat ik de wijk Noordveen heb doorkruist. Wel maak ik natuurlijk regelmatig gebruik van de Deventerweg en de Van Capellenlaan, maar de rest ken ik slecht. In de Weg naar Laren zie ik veranderingen waar ik nog niet van wist.

Vanaf de Eefdese brug fiets ik over het fietspad langs het Twentekanaal naar Fort de Pol. De voormalige stort is omgetoverd in een zonnecel-energiecentrale. Aan de rechterkant heb ik een prachtig uitzicht, eerst over het Twentekanaal en daarna over de mooiste rivier van Nederland, de IJssel. Bij de derde windturbine vanaf het Twentekanaal wordt het verder fietsen belemmerd door een hek. Achter het hek loopt het pad gewoon door, maar de dijk wordt schijnbaar als weiland gebruikt.

Het mooist zou het zijn als het fietspad direct om de Industriehaven zou lopen

Het vervolg van het fietspad langs de IJssel kan pas gevonden worden via het doorkruisen van het industrieterrein, in een wijde boog om de industriehaven heen. Eenmaal weer op het fietspad kan dit maar even gevolgd worden tot de volgende afsluiting. De bezitters van een stuk dijk waarover het fietspad ook loopt, vragen te veel geld van de gemeente Zutphen om het voor het publiek op  te stellen. Op internet vind ik deze luchtfoto.

Het roze gedeelte is afgesloten

De bij deze afbeelding horende gemeentelijke memo van 7 januari 2020 vertelt, in antwoord op vragen vanuit de raad, dat het fietspad indertijd met provinciale subsidie is aangelegd. Een klein deel van het fietspad ontbreekt, omdat de onderhandelingen met één van de grondeigenaren zijn vastgelopen. Binnen het project waren op dat moment geen financiële mogelijkheden om deze onderhandelingen vlot te trekken. Destijds is het fietspad zover aangelegd als mogelijk, maar om te voorkomen dat fietsers als het ware in een fuik rijden, is al eerder op het fietspad een afzetting geplaatst. Er wordt gezocht naar een oplossing, maar er lijkt weinig hoop.

Tsja, het was zo’n leuk plan. Vanaf de Oude IJsselbrug zouden fietsers helemaal langs de IJssel tot aan de Eefdese brug kunnen fietsen.

Zo lijdt fietsplezier onder geldbejag. Afijn ik schik me, ik scharrel wel over het industrieterrein. Gelukkig kan ik een stuk zuidelijker mijn hart weer ophalen als ik over de onvolprezen IJsselkade fiets. Een mij tegemoet komende fietser knikt vriendelijk naar me. Voor mijn wiel fladdert een duif weg. Een matig koel briesje, misschien wel het laatste van de dag, strijkt langs mijn gezicht. Ik neem details waar, die me in de auto zouden ontglippen. Ik denk na over elementen in mijn omgeving, die mij anders onberoerd zouden laten. Ik fiets.